UNDANG-UNDANG KETERANGAN DALAM KONTEKS KAEDAH PEMBUKTIAN DI MAHKAMAH

1.0  PENDAHULUAN

1.1-Pembuktian merupakan elemen yang signifikan dalam suatu prosiding perbicaraan dan perlu dikemukakan secara teratur di Mahkamah.

1.2-Kaedah bermaksud cara atau peraturan untuk membuat sesuatu.

1.3-Pembuktian bermaksud perbuatan, usaha, dan sebagainya untuk membuktikan.

1.4-Pembuktian berasal daripada kata dasar “bukti” yang ditakrifkan sebagai keterangan yang nyata, tanda kebenaran dan dalil.

2.0 TUJUAN UNDANG-UNDANG KETERANGAN

2.1-Undang-undang keterangan bertujuan untuk menentukan tiga perkara yang berikut:

2.1.1-Penentuan fakta yang boleh dikemukakan di mahkamah;

2.2.2-Menggariskan apakah keterangan yang perlu dan boleh dikemukakan untuk membuktikan kewujudan fakta yang dikemukakan di mahkamah; dan

2.2.3-Menentukan siapakah dan bagaimanakah keterangan dikemukakan dalam proses pembuktian.

3.0  ELEMEN PEMBUKTIAN DI MAHKAMAH

3.1-Tasfiran “keterangan” menurut Seksyen 3 Akta Keterangan 1950:-

“keterangan” termasuklah –

(a)-segala pernyataan yang dibenarkan atau dikehendaki oleh mahkamah dibuat di hadapannya oleh saksi berhubung dengan perkara fakta yang disiasat: pernyataan sedemikian disebut keterangan lisan;

(b)-segala dokumen yang dikemukakan bagi pemeriksaan mahkamah: dokumen sedemikian disebut keterangan dokumentar;

3.2-Meskipun, Akta Keterangan 1950 mentafsirkan keterangan sebagai keterangan lisan dan keterangan dokumen, namun perlu difahami bahawa tafsiran ini juga membawa skop-skop klasifikasi keterangan yang lebih khusus antaranya:-

3.2.1-Keterangan Lisan (Oral Evidence)

3.2.2-Keterangan Dokumen (Documentary Evidence)

3.2.3-Keterangan Langsung (Direct Evidence)

3.2.4-Keterangan Keadaan (Circumstantial Evidence)

3.2.5-Keterangan Primer (Primary Evidence)

3.2.6-Keterangan Sekunder (Secondary Evidence)

3.2.7-Keterangan Dengar Cakap (Hearsay Evidence)

3.2.8-Keterangan Benda (Real Evidence)

3.2.9-Keterangan Pendapat (Opinion Evidence)

3.2.10-Keterangan Prima Facie (Prima Facie Evidence)

3.2.11-Keterangan Sama Fakta (Similar Fact Evidence)

3.2.12-Keterangan Watak (Character Evidence)

3.2.13-Keterangan Konklusif (Conclusive Evidence)

3.2.14-Keterangan Sokongan (Corroborative evidence)

3.2.1-Keterangan Lisan (Oral Evidence) – Seksyen 59 & 60 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Lisan bermaksud segala penyataan yang dikhendaki oleh Mahkamah untuk dibuat di hadapannya oleh saksi tentang sesuatu hal atau kejadian.

(ii)-Keterangan lisan merangkumi segala fakta yang dikemukakan kecuali isi kandungan dokumen-dokumen. 

(iii)-Setiap keterangan lisan mestilah dikemukakan secara langsung.

3.2.2-Keterangan Dokumen (Documentary Evidence) - Seksyen 3 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Dokumen merangkumi keterangan yang berbentuk tulisan, perkataan yang dicetak atau dilitograf atau difotograf, inskripsi pada kayu atau batu atau logam, lukisan, citra, gambar, karikatur, fotograf, negatif, pita komunikasi telefon termasuk yang dipancarkan dari satu jarak, rakaman fotografi dan hal yang dirakam atau disimpan atau diproses atau didapatkan semula atau dikeluarkan oleh komputer.

(ii)-Prinsipnya, keterangan dokumen memerlukan dokumen asal dikemukakan kepada Mahkamah.

(iii)-Dokumen asal yang dikemukakan juga merupakan Keterangan Primer (Primary Evidence).

(iv)-Manakala, salinan dokumen asal merupakan Keterangan Sekunder.

3.2.3-Keterangan Langsung (Direct Evidence)

(i)-Keterangan Langsung merupakan satu bentuk keterangan lisan yang diberikan oleh seorang saksi dalam Mahkamah berhubung suatu fakta atau hak atau kejadian yang diperolehinya melalui pancaindera. 

(ii)-Contohnya, keterangan suatu fakta yang boleh dilihat dan didengar, maka keterangan lisan yang perlu diberikan saksi tersebut adalah berkaitan dengan apa yang dilihat dan didengar olehnya.

(iii)-“This principal of oral evidence is based on the rule that a witness can only verify the truth of facts which he himself has seen or heard or perceived or of which he has personal knowledge.”

(iv)-Jika keterangan berkaitan dengan suatu pendapat, maka keterangan langsung adalah keterangan yang dikemukakan oleh seseorang yang berpegang kepada pendapat tersebut.

3.2.4-Keterangan Keadaan (Circumstantial Evidence)

(i)-Keterangan Keadaan adalah satu bentuk keterangan yang dikemukakan untuk membuktikan kewujudan fakta isu atau persoalan yang dipertikaikan melalui pembuktian fakta berkaitan atau fakta yang relevan dengan fakta isu atau persoalan yang dipertikaikan.

(ii)-Apabila fakta berkaitan ini dibuktikan, maka ia membawa kepada kebarangkalian fakta isu atau persoalan yang dipertikaian itu wujud atau sebaliknya.

3.2.5-Keterangan Primer (Primary Evidence) - Seksyen 64 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Primer adalah berasaskan kepada “best evidence rule” kerana keterangan tersebut disokong oleh dokumen asal yang membuktikan kesahihan dan kewujudan sesuatu dokumen.

(ii)-Pembuktian dokumen yang dikemukakan di Mahkamah perlu dibuktikan dengan keterangan primer.

3.2.6-Keterangan Sekunder (Secondary Evidence) - Seksyen 63 & 65 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Sekunder termasuk salinan yang diperakui, salinan daripada naskhah asal melalui mesin, salinan yang dibuat daripada atau dibandingkan dengan naskhah asal, kaunterpart dokumen terhadap pihak-pihak yang tidak menyempurnakannya dan keterangan lisan mengenai kandungan sesuatu dokumen yang telah diberikan oleh seseorang yang melihatnya atau mendengar tentangnya atau melalui anggapannya sendiri.

(ii)-Keterangan Sekunder digunakan apabila tidak wujud keterangan primer dalam keadaan tertentu.

(iii)-Kebolehterimaan keterangan sekunder bergantung pada syarat-syarat yang termaktub dalam Seksyen 65 Akta Keterangan 1950.

(iv)-Contoh keterangan sekunder adalah dalam bentuk salinan asal dokumen ataupun satu bentuk keterangan lisan berkaitan kandungan dalam dokumen tersebut.

3.2.7-Keterangan Dengar Cakap (Hearsay Evidence) - Seksyen 13, 18-24, 32-38 & 73A Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Dengar Cakap adalah bertentangan (berlawanan) dengan keterangan langsung mahupun yang dikemukakan secara langsung.

(ii)-Prinsipnya, keterangan dengar cakap tidak diterima sebagai salah satu bentuk keterangan di Mahkamah.

(iii)-Walaubagaimanapun, terdapat pengecualian penting dibawah Seksyen 13, 18-24, 32-38 & 73A Akta Keterangan 1950 yang tertakluk pada syarat bagi kebolehterimaan keterangan dengar cakap.

(iv)-Misalnya berkaitan dengan keterangan yang dikemukakan pada prosiding terdahulu oleh seorang saksi yang sekarang tidak boleh dijumpai atau dipanggil untuk mengemukakan keterangan di Mahkamah akibat keuzuran, sakit atau mati.

(v)-“Hearsay evidence as a general rule, is excluded from legal evidence. However, there are a few important exceptions and these have been dealt with under sections 13, 18 to 24, and sections 32-38.”

3.2.8-Keterangan Benda (Real Evidence) - Seksyen 60 (3) Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Benda adalah satu bentuk keterangan yang dibawa ke perhatian & pengetahuan Mahkamah tentang suatu benda atau material untuk diperiksa oleh Mahkamah.

(ii)-Misalnya, barangan yang dikemukakan (ditender) sebagai eksibit seperti senjata, dokumen dll.

3.2.9-Keterangan Pendapat (Opinion Evidence) - Seksyen 45 Akta Keterangan 1950

(i)-Kaedah pembuktian di Mahkamah adalah melalui saksi yang akan mengemukakan keterangan berkaitan dengan fakta sahaja.

(ii)-Jika saksi tersebut mengemukakan pendapatnya, maka ia tidak akan diterima sebagai satu bentuk keterangan di Mahkamah.

(iii)-Ini kerana pendapat hanya boleh diberikan oleh Hakim setelah mendengar keterangan daripada pihak-pihak yang bertikai.

(iv)-Secara prinsipnya, pendapat yang diberikan oleh saksi sebagai orang ketiga dalam prosiding adalah tidak relevan.

(v)-Namun demikian, Seksyen 45 Akta Keterangan 1950 membenarkan pendapat saksi diterima sebagai keterangan di Mahkamah dengan syarat saksi tersebut merupakan seorang pakar dan pendapatnya adalah berkaitan dengan fakta yang dikemukakan olehnya.

(vi)-“whenever it is clear that inexperienced persons are unlikely to form a consent judgement in the subject matter of inquiry, the opinion of someone who has special skills is admissible.”

3.2.10-Keterangan Prima Facie (Prima Facie Evidence)

(i)-Prima Facie bermaksud sekilas pandang atau sekali imbas atau sepintas lalu. Keterangan prima facie pula membawa maksud keterangan yang meyakinkan Mahkamah bahawa keterangan yang dikemukakan adalah mencukupi untuk memastikan wujudnya elemen utama dalam pertuduhun kes jenayah.

(ii)-Beban untuk mengemukakan keterangan prima facie iniadalah terletak kepada pihak pengadu atau pihak Pendakwa.

(iii)-Prima Facie is a Latin expression meaning on its first encounter or at first sight. The literal translation would be "at first face" or "at first appearance".

3.2.11-Keterangan Sama Fakta (Similar Fact Evidence) - Seksyen 11, 14, 15 & 16 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Sama Fakta merupakan satu bentuk keterangan yang membuktikan kewujudan suatu fakta isu melalui pembuktian fakta relevan yang tidak berkaitan antara satu sama lain.

(ii)-Contohnya, kesalahan merosakkan harta benda awam yang dilakukan oleh seseorang yang pernah mempunyai rekod kesalahan yang serupa.

(iii)-Rekod kesalahan itu boleh dijadikan satu bentuk keterangan sama fakta bahawa orang tersebut telah melakukan kesalahan yang sama pada waktu yang berlainan.

(iv)-Secara prinsipnya keterangan jenis ini tidak relevan kerana ia boleh menimbulkan prejudis dan bias kepada tertuduh.

3.2.12-Keterangan Watak (Character Evidence) - Seksyen 52-55 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Watak adalah berkait rapat dengan aspek reputasi, deposisi dan insiden tertentu seperti sabitan kes jenayah terdahulu.

(ii)-Keterangan Watak ini lebih bersifat umum berbanding keterangan sama fakta. Keterangan ini merangkumi minat, kecenderungan, kualiti dalaman, pembawaan, nama baik, integriti, maruah serta pandangan masyarakat umum.

(iii)-Keterangan ini adalah tidak relevan jika dikaitkan dalam kes sivil namun keterangan ini menjadi relevan jika dikaitkan dengan kes jenayah.

3.2.13-Keterangan Konklusif (Conclusive Evidence) - Seksyen 41, 112 & 113 Akta Keterangan 1950

(i)-Keterangan Konklusif adalah satu bentuk keterangan yang muktamad dan tidak boleh dipertikai.

(ii)-Suatu keterangan yang dikemukakan  akan menjadi konklusif dan muktamad jika ia telah diperuntukkan oleh statut di bawah Akta Keterangan 1950.

(iii)-Misalnya, Seksyen 112, Akta Keterangan 1950 yang memperuntukkan bahawa kelahiran anak dalam masa perkahwinan merupakan bukti muktamad tentang kesahtarafan anak.

(iv)-Seksyen 113 Akta Keterangan 1950 yang memperuntukkan anggapan bahawa budak lelaki yang berumur dibawah 13 tahun tidak berupaya untuk melakukan jenayah rogol.

3.2.14-Keterangan Sokongan (Corroborative Evidence)

(i)-Corroborative Evidence is the evidence that tends to support a proposition that is already supported by some initial evidence, therefore confirming the proposition.

(ii)-For example, W, a witness, testifies that she saw X drive his automobile into a green car. Meanwhile, Y, another witness, testifies that when he examined X's car, later that day, he noticed green paint on its fender.

(iii)-There can also be corroborating evidence related to a certain source, such as what makes an author think a certain way due to the evidence that was supplied by witnesses or objects.

(iv)-Corroborative evidence can also be illustrated as evidence which shows or tend to show that the story of witness that the accused committed the crime is true, not merely that the crime has been committed but it was committed by the accused.

(v)-Besides that, corroboration can be defined also as an additional supporting evidence to strengthen the previous fact or evidence adduced before the court.

மலேசியா சங்கப் பதிவாளர் (ROS)-கீழ் இந்து சமய இயக்கங்களின் பதிவு குறிப்புகள்

1.(ROS)-கீழ் பதிவு அனுமதி/அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்ட இரண்டு (2) வகை இந்து சமய இயக்கங்கள்:-

1.1Persatuan Penganut;

மற்றும்

1.2Jawatankuasa Pengurusan

2.இந்த “Persatuan Penganut” மற்றும் “Jawatankuasa Pengurusan” இடையிலான வேறுபாடுகள்:-

2.1Persatuan Penganut

2.1.1யாரேனும் பதிவு விண்ணப்பம் செய்யலாம்.

2.2 Jawatankuasa Pengurusan

2.2.1ஆலயம் அமைந்திருக்கும் நிலம் ஆலயத்தின்/இயக்கத்தின் பெயரில் பதிவு பெற்றிருக்க வேண்டும்;

அல்லது

2.2.2நகராண்மைக் கழகத்தின் (Pihak Berkuasa Tempatan/PBT) அனுமதி கடிதம் பெற்றிருக்க வேண்டும்.

மற்றும்/அல்லது

2.2.3மாவட்ட மற்றும் நில அலுவலகத்தின் (Pejabat Daerah & Tanah/PDT) அனுமதி கடிதம் பெற்றிருக்க வேண்டும்.

3.இந்து சமய இயக்கங்கள் (ROS)-கீழ் பதிவு  பெறுவதன் அவசியம்:-

3.1ஆலயம் மற்றும் சமயம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளை முறையாக நிர்வாகம்  புரிய;

3.2ஆலயம்  அமைக்க அல்லது ஆலயம் அமைந்துள்ள நிலத்தை விண்ணப்பம் செய்ய;

3.3ஆலயங்கள் முறையாக அரசிதழ் (gazette) முறையே பதிவு பெற;

3.4வங்கி கணக்கு திறக்க;

3.5அரசு மற்றும் தனியாரிடம் மானியம்/நன்கொடை விண்ணப்பம் செய்ய;

3.6உள்நாட்டு வருவாய் ஆணையத்தின் (Lembaga Hasil Dalam Negeri/LHDN) நன்கொடையாளர் வரி விலக்கு விண்ணப்பம் செய்ய;

3.7ஆலய திருவிழா/தேர் ஊர்வலம் நடத்த காவல் துறையின் அனுமதி (permit) விண்ணப்பம் செய்ய;

3.8மலேசியா இந்து சங்கத்தின் உறுப்பினர் விண்ணப்பம் செய்ய;

3.9மற்றும் பல.

4.பதிவு பெற்ற இந்து சமய இயக்கங்களை (ROS) ரத்து செய்வதன் காரணம்:-

4.1பதிவு செய்யப்பட்ட முகவரியை தவிர்த்து வேறு முகவரியில் நிர்வாகம்/நடவடிக்கையை மேற்கொள்வது;

4.2இயக்கத்தின் சட்ட விதியில் (Perlembagaan) குறிக்கப்பட்ட நோக்கத்திற்கு மாறாக செயல்படுவது;

4.3இயக்கத்தின் சட்ட விதியை மீறி செயலவை உறுப்பினர் (AJK) நியமிப்பு;

4.4இயக்கத்தின் சட்ட விதியை மீறி உறுப்பினர் சேர்ப்பு;

4.5செயலவை உறுப்பினர்களின் (AJK) தேர்வு மற்றும் நியமனம் இயக்கத்தின் உறுப்பினர்களால் ஆண்டு பொதுக்கூட்டத்தில் வாக்கு/தேர்தல் மூலம்  நியமிக்கப்படுவதில்லை;

4.6இயக்கத்தின் சட்ட விதியை மீறி உறுப்பினர் கட்டணம் வசூலிப்பது;

4.7சில குறிப்பிட்ட தொகையின் செலவுகள் ஆண்டு பொதுக்கூட்டத்தின் (Mesyuarat Agung Tahunan) ஒப்புதலின்றி செலவிடப்படுவது;

4.8நிதி முறைகேடு;

4.9ஒரு வருடத்தில் நடத்தப்பட வேண்டிய கட்டாய செயலவை கூட்டத்தின் (Mesyuarat Jawatankuasa) எண்ணிக்கை இயக்கத்தின் சட்ட விதியை பின்பற்றுவதில்லை;

4.10செயலவை கூட்டத்தின் சந்திப்பு அழைப்பு அறிவிப்பு (Notis Panggilan Mesyuarat) இயக்கத்தின் சட்ட விதியை பின்பற்றி முறையான கால வரம்பில் செயலவை உறுப்பினர்களுக்கு வழங்குவதில்லை;

4.11இரண்டு (2) தணிக்கையாளர்களை ஆண்டு பொதுக்கூட்டத்தில் நியமிக்கப்படுவதில்லை/நியமிக்க தவறுவது;

4.12இயக்கத்தின் சட்ட விதியில் இயக்கங்கள் (Persatuan Penganut)  ஆலயங்களை நிர்வகிக்க கூடாது என்ற தடை இருந்தும் அந்த தடையை மீறி இயக்கங்கள் ஆலயங்களை நிர்வகிப்பது;

4.13இயக்கங்கள் பதிவு பெறாத சின்னங்களை பயன்படுத்துவது;

4.14மற்றும் பல.

5.(ROS)-ஆல் பதிவு ரத்து செய்யப்படும் இயக்கங்களின் விளைவுகள்:-

5.1இயக்கங்கள் நடவடிக்கைகளை மேட்கொள்ள இயலாது;

5.2இயக்கத்தின் பெயரில் பதிவு பெற்ற அசையும் மற்றும் அசையா சொத்துக்களை மலேசியா திவால் துறையிடம் (Jabatan Insolvensi Malaysia) ஒப்படைக்க நேரிடும்;

5.3இயக்கத்தின் அணைத்து அசையும் மற்றும் அசையா சொத்துக்களை மலேசியா திவால் துறை (Jabatan Insolvensi Malaysia) எடுத்து நிர்வகிக்கும்;

5.4செயலவை உறுப்பினர்ககளின் (AJK) அனைவரது பெயரும் (ROS)-ஆல் கருப்பு பட்டியல் இடப்படுவர்.

6.(ROS)-ஆல் பதிவு ரத்து செய்யப்படும் இயக்கங்களின் சட்ட உரிமைகள்:-

6.1(ROS)-இன் இயக்கப் பதிவு ரத்து ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்ட தேதியிலுருந்து முப்பது (30) நாட்களுக்குள் உள்துறை அமைச்சரிடம் (Menteri Dalam Negeri) மேல்முறையீடு மனு செய்யலாம்;

அல்லது

6.2(ROS)-இன் இயக்கப் பதிவு ரத்து ஆணையை எதிர்த்து ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்ட தேதியிலுருந்து மூன்று (3) மாதங்களுக்குள் உயர் நிதிமன்றத்தில் (Mahkamah Tinggi) நீதித்துறை மறு ஆய்வுக் (Semakan Kehakiman) கோரி மனு தாக்கல் செய்யலாம்.

எழுத்து:-

அழகேந்திரா ரமணி

COMPULSORY LAND ACQUISITION IN MALAYSIA

The compulsory acquisition of land is the process whereby government acquires from private landowners their land which is needed for any public purpose or for a purpose beneficial to the economic development of Malaysia.

The purpose of the land acquisition must fall within the scopes laid down in Section 3(1) of Land Acquisition Act 1960, inter alia:

(1) The State Authority may acquire any land which is needed-  

(a)  for any public purpose;

(b) for an economic development which is deemed to be beneficial to the public of Malaysia; or

(c) for purpose of mining, residential, agricultural, commercial, industrial or recreational purposes.

Land Acquisition Process

The land acquisition process involves the submission of the applicable Forms provided in the Land Acquisition Rules 1998 and Land Acquisition Act 1960 (LAA).

Initially an application is required to be made through Form 1 of the First Schedule of the Land Acquisition Rules 1998 in order for any state authority to lawfully acquire a land and subsequently followed by process summarized below:-

Step 1	Form A (Section 4 of LAA)	Notification that land is to be acquired is published in the Government Gazette
Step 2	Form B (Section 5 of LAA)	Notice that land is to be entered and surveyed
Step 3	Form C (Section 7 of LAA)	Preparation of plan and list of lands to be acquired
Step 4	Form D (Section 8 of LAA)	Declaration of Intended Acquisition of the scheduled land
Step 5	Form E (Section 10 of LAA)	Notice of enquiry to persons interested
Step 6	Form F (Section 11 of LAA)	Notice to persons interested to require evidence in writing
Step 7	Section 12	Enquiry before the Land Administrator
Step 8	Form G (Section 14 of LAA)	Written Award of Compensation by the Land Administrator
Step 9	Form H (Section 16 of LAA)	Service of Written Award of Compensation by the Land Administrator to persons interested
Step 10	Form I (Section 19 of LAA)	Notice to take possession in urgent cases before payment of compensation awarded by issuing “Certificate of Urgency”
Step 11	Form J (Section 20 of LAA)	Notice to occupants/owners to vacate building erected on acquired land
Step 12	Form K (Section 22 of LAA)	Notice that possession has been taken of acquired land
Step 13	Form L (Section 24 of LAA)	Notice to demand delivery of title document for acquired land
Step 14	Section 37	Persons interested have 6 weeks from the date of Land Administrator’s award to consider whether to object to the sufficiency of compensation award
Step 15	Form M (Section 36 of LAA)	The Land Administrator may refer any question to the court for determination
Step 16	Form N (Section 38(1) of LAA)	Persons interested may object to the compensation award and refer the objection to court
Step 17	Form O (Section 38(5) of LAA)	Land Administrator shall refer the objection received to the High Court